2008-05-14 14:57:07

Matusiak żegna się z Wisłą w żałosnym stylu

Mecz z Legią podsumował krótką przygodę Radosława Matusiaka z Wisłą. W ostatnim występie z Białą Gwiazdą na piersi napastnik zagrał bardzo słabo.

Matusiak miał być tylko rezerwowym, ale kontuzja Pawła Brożka otworzyła mu szansę godnego pożegnania się z Wisłą i zdobycia po raz pierwszy w karierze Pucharu Polski. Trener Maciej Skorża stracił do niego cierpliwość już po 45 minutach. Matusiak nie radził sobie w roli wysuniętego napastnika. Trzymał sie blisko Dicksona Choto i Inakiego Astiza. Czyhał na ich błąd, bo sam z piłką niewiele potrafił zrobić.

Kiedy kilka razy zbiegł na bok, nie dostawał dokładnych podań od kolegów. Jego bilans to: jeden spalony, trzy dryblingi i osiem podań - cztery celne i cztery nie. Żadnego strzału.To wszystko z trybun obserwował selekcjoner Leo Beenhakker, który przyjechał na finał Pucharu Polski w towarzystwie swego asystenta Dariusza Dziekanowskiego. Holender musiał zmartwić się dyspozycją napastnika, w którego mocno wierzy i któremu znalazł miejsce w 26-osobowej kadrze na Euro. Matusiak w tej chwili nie jest gotowy na tę imprezę.

Ligowe statystyki tego piłkarza w Wiśle również są marne: 8 meczów, jeden gol. Już pod koniec kwietnia krakowianie zaczęli wycofywać się z pomysłu zatrudnienia Matusiaka na boje o Ligę Mistrzów. Holendrów z Heerenveen interesował tylko transfer definitywny, za który mistrzowie Polski musieliby zapłacić około 2 milionów euro. To było dla Wisły stanowczo za wiele.

- Nie chcę jednoznacznie mówić, że Radek sie nie sprawdził. Oczekiwaliśmy od niego więcej, on też, ale pomógł nam w tym sensie, że wzmógł rywalizację na treningach. Przy nim Paweł Brożek i Rafał Boguski bardziej się starali - mówił drugi trener Rafał Janas. Sam piłkarz był zawiedziony tym, że nie dostaje zbyt wielu szans w Krakowie. - Nie tak się umawialiśmy. Gdy przychodziłem do Wisły, słyszałem, że będziemy grali dwoma napastnikami. Jak mam siedzieć na ławce, to wolę w Holandii niż w Polsce - te słowa krytyki wyraźnie kierował w stronę Skorży.

autor: Michał

źródło: Przegląd Sportowy