W piątek Cantoro rozegrał ostatni mecz w barwach Wisły. Tak się akurat złożyło, że rywalem była dokładnie ta sama drużyna, przeciwko której debiutował w ekipie "Białej Gwiazdy". Pierwszy raz Argentyńczyk założył koszulkę Wisły dokładnie 26 października 2001 roku w Lubinie, gdzie krakowianie pokonali Zagłębie 4:3, a pierwszą bramkę w tym meczu strzelił właśnie Cantoro.

Mało kto spodziewał się wtedy, że Argentyńczyk w Krakowie spędzi tyle lat, że otrzyma polski paszport. Zaczynał swoją przygodę z Wisłą jako napastnik, ale dość szybko został przekwalifikowany na pomocnika.

Razem z "Białą Gwiazdą" Argentyńczyk cieszył się z pięciu tytułów mistrza Polski i dwóch krajowych pucharów. Bardzo długo był podstawowym zawodnikiem, jednocześnie ulubieńcem kibiców. Później różnie mu się wiodło, by wspomnieć choćby konflikt z trenerem Danem Petrescu, który nie widział tego piłkarza w składzie.

Ostatnimi czasy Cantoro nie był już podstawowym zawodnikiem, raczej cennym uzupełnieniem kadry. W końcówce rundy jesiennej, gdy zespół dotknęła plaga kontuzji, wrócił jednak do wyjściowej jedenastki, grał dobrze i doczekał się nawet w kilku spotkaniach kapitańskiej opaski.

Cantoro mógł zostać w Wiśle, gdyby zdecydował się na obniżenie zarobków w nowym kontrakcie. Piłkarz, który 1 września skończył 33 lata, chciał jednak, żeby jego wynagrodzenie pozostało na takim samym poziomie jak do tej pory, a na to nie chciała zgodzić się Wisła. Trudno się zresztą dziwić klubowi, bo Argentyńczyk z zarobkami 250 tys. euro rocznie plasował się w czołówce drużyny pod względem poborów, a nie był już tak mocnym jej punktem jak przed laty.

Bartosz Karcz